Postaci historyczne

Hansa Christiana Andersena można by pod wieloma względami uznać za podobnego do postaci z jego baśni. Kiedyś zresztą powiedział on: „Większość tego, co napisałem, to odbicie mnie samego. Każda bajkowa postać jest wzięta z życia". Andersen był jedynym synem biednego szewca i praczki, która ledwie umiała czytać. Ojciec zmarł, kiedy chłopiec miał 11 lat, Hans musiał więc opuścić szkołę i podjąć pracę w fabryce, by pomóc utrzymać rodzinę. Chociaż był uzdolniony i pięknie śpiewał, ludzie dostrzegali przede wszystkim jego bardzo wysoki wzrost, niezgrabne ruchy, długi nos i małe oczy. W wieku 14 lat Hans Christian udał się do Kopenhagi, żeby popróbować szczęścia w wielkim mieście. Mając 17 lat, rozpoczął naukę w szkole razem z dwunastolatkami. Dyrektor i koledzy szydzili z niego i dręczyli go, zachowując się jak zwierzęta, opisane później w jednej z jego najsłynniejszych baśni - Brzydkie kaczątko, w którym na koniec przekształca się ono w pięknego łabędzia. W 1828 r. Andersen wstąpił na uniwersytet w Kopenhadze, rozpoczynając zarazem twórczość pisarską.