Jasir Arafat
Jasir Arafat poświęcił swoje życie walce o utworzenie ojczyzny dla Palestyńczyków, którzy musieli opuścić tereny zajęte przez Izrael w wyniku wojny izraelsko-arabskiej 1948-1949. Urodził się w Jerozolimie, będącej wówczas częścią Palestyny. Studiował na wydziale inżynieryjnym w Kairze. Następnie, w latach 50., pracował w Kuwejcie. W latach 1957-1959 założył Ruch Narodowego Wyzwolenia Palestyny (Fatah), największą organizację wchodzącą w skład Organizacji Wyzwolenia Palestyny (OWP), uznawanej przez świat arabski za reprezentatywną dla wszystkich Palestyńczyków. W 1969 r. został przywódcą OWP. Początkowo był zwolennikiem działalności militarnej (często terrorystycznej) przeciwko Izraelowi, stopniowo jednak jego poglądy i metody działania ewoluowały. W 1993 r. doprowadził do podpisania z Izraelem historycznego porozumienia w sprawie przyznawania Palestyńczykom stopniowej autonomii. Poszukiwanie rozwiązań pokojowych trwa, chociaż spowalniają je i bardzo utrudniają akty terroru, jakich dopuszczają się obie strony.